Bezoek politieke website Lode Vereeck Prof.dr. Lode Vereeck

Nobelprijslaureaat Economie 1987: Robert M. Solow

 Yolanda Vansina en Lode Vereeck (1988)

Robert M. Solow voorstellen aan een ruimer publiek betekent hem situeren in het brede perspectief van het economische denken in het algemeen, en in de tak van het groei-denken in het bijzonder. Hadden de klassieke economen in hun tijd en in hun werk vooral oog voor het probleem of groei van de produktie blijvend mogelijk was, dan is dit in de twintigste eeuw voor de moderne economen eigenlijk geen punt meer en vragen zij zich enkel af hoe groot het expansieritme van de gewenste groei moet zijn. In het Harrod-Domar model wordt voor het eerst die waarde aangegeven, maar de uitkomst duldt niet de minste afwijking of de economie wordt geconfronteerd met groeiende werkloosheid of inflatie. Het is Solow die, door te wijzen op de substitueerbaarheid van arbeid en kapitaal, aantoont dat de wenselijke groeivoet wel een stabiele variabele is. Een tweede kerngedachte van Solow luidt dat technologische vooruitgang een beslissende factor van economische groei is. Tot deze conclusie kwam Solow nadat hij de verschillende bronnen van economische groei had gekwantificeers. Bij diverse economische overheden vond de theorie van Solow praktische toepassingen in de ontwikkeling van lange-termijnplannen en in de optie naar een doorgedreven research en development.

Economisch en Sociaal Tijdschrift 42/2, p. 131-154.

← Terug naar het overzicht